Co roku w Krakowie organizowanych jest wiele festiwali muzycznych, poświęconych różnym nurtom – od tradycyjnych po współczesne. Wśród wielu wydarzeń tego typu na szczególną uwagę zasługuje Sacrum Profanum – popularny festiwal muzyki XX wieku, który uważany jest jednym z najciekawszych wydarzeń poświęconych tej dziedzinie sztuki w całej Europie – pisze krakowskiye.eu.
Wydarzenia w ramach Sacrum Profanum to zawsze coś, na co czekają prawdziwi koneserzy sztuki muzycznej, innowacji i żywych emocji.
Co jest wyjątkowego w tym festiwalu, o jego tradycyjnym programie i innych ciekawostkach – przeczytacie w poniższym materiale.
Z historii powstania festiwalu
Festiwal Sacrum Profanum powstał w 2003 roku dzięki współpracy Biura Festiwalowego Kraków 2000, Filharmonii Krakowskiej i Polskiego Wydawnictwa Muzycznego. Inicjatorami takiego wydarzenia byli Anna Oberc i Paweł Orski.
Pierwszego festiwalu Sacrum Profanum w żaden sposób nie można porównać formatem i skalą wydarzenia z dzisiejszych czasów. Początkowo była to wydarzenie bardzo lokalne, trwało cztery dni i składało się zaledwie z czterech koncertów. Jednak z biegiem lat festiwal się rozwinął, jego program został rozszerzony. Teraz jest to tygodniowe wydarzenie, każdy dzień którego wypełniony jest maksymalnie różnorodnymi atrakcjami.
W pierwszych latach festiwalu można było usłyszeć głównie połączenie muzyki świeckiej i sakralnej XVIII i XIX wieku. Na trzecim festiwalu organizatorzy uznali, że nadszedł czas na poszerzenie granic wydarzenia i objęcie nim bardziej popularnego okresu w muzyce, dlatego od tego czasu prezentowane są tu kompozycje XIX i XX wieku wg klucza narodowego.
W kolejnych latach festiwalu prezentowana była muzyka z różnych krajów. Były to dzieła autorów francuskich, amerykańskich, niemieckich i skandynawskich. Kompozycje wykonali prawdziwi profesjonaliści w swojej dziedzinie – Kronos Quartet, Klangforum Wien, Ensemble Modern, musikFabrik i inni.
Chcąc zaprezentować publiczności jak największą różnorodność muzyczną, organizatorzy już od samego początku starali się uwzględnić różne kraje, kultury i gatunki. Tak więc na festiwalu w 2007 roku grana była muzyka jazzowa, a w 2011, po zmianie dyrektora artystycznego i ram czasowych (obecnie Sacrum Profanum obejmowało muzykę XX i XXI wieku), sporo miejsca w programie poświęcono amerykańskiej tradycji muzycznej i minimalizmowi.
Warto zaznaczyć, że wszystkie koncerty w ramach festiwalu „profanują” idee klasycyzmu, konserwatyzmu i dawnych tradycji. Zamiast tego promują eksperyment i awangardę, prezentując najnowszą muzykę, mając na celu zatarcie granic pomiędzy sztuką współczesną a dorobkiem sceny eksperymentalnej.
Tę tendencję do regularnych zmian można zaobserwować w kolejnych latach festiwalu. To sprawia, że wydarzenie to za każdym razem jest wyjątkowe i niepowtarzalne – dlatego chyba krakowianie co roku masowo odwiedzają to wydarzenie.
Sacrum Profanum i jego główne lokalizacje
Oprócz tematyki festiwal Sacrum Profanum zaskakuje swoich koneserów ciekawymi lokalizacjami koncertowymi. Są to zupełnie różne miejsca zarówno pod względem przeznaczenia, jak i typu budynków, co czyni wydarzenia zawarte w programie festiwalu jeszcze ciekawsze i atmosferyczne.
I tak na przykład wiele koncertów festiwalu odbywa się w murach obiektów przemysłowych. Jednym z takich miejsc była fabryka Emalia, należąca niegdyś do legendarnego Oskara Schindlera, a także jeden z warsztatów fabryki ArcelorMittal, uznawanej za największego producenta stali na świecie. Kulminacja całego festiwalu tradycyjnie odbywa się w murach ArcelorMittal.
Oprócz obiektów przemysłowych miejscem wydarzeń festiwalowych w Krakowie stał się Teatr Łaźnia Nowa oraz Muzeum Inżynierii i Techniki. Muzeum mieści się na terenie dawnej zajezdni tramwajowej, co przenosi festiwalowe widowisko w atmosferę okresu intensywnej industrializacji.
Wyróżnienia festiwalu muzycznego
Festiwal przez lata zyskał dobrą reputację, wykazując się elastycznością i wysokim poziomem organizacji. Nic więc dziwnego, że udało mu się zdobyć kilka ważnych wyróżnień.
W 2008 roku festiwal został uznany przez dziennik „Rzeczpospolita” za jedno z najważniejszych wydarzeń roku. Natomiast brytyjski miesięcznik „Gramophone” uznał krakowski festiwal za jedno z najciekawszych wydarzeń muzyki klasycznej.
W 2011 roku tygodnik „Polityka” w rankingu 10 wydarzeń „Światowej Ligi” wyróżnił to wydarzenie w kategorii „Muzyka poważna”. Ten sam tygodnik w różnych latach czterokrotnie doceniał festiwal w swoich autorskich rankingach przygotowanych przez krytyków.
W 2012 roku festiwal znalazł się w gronie finalistów prestiżowego konkursu ED Awards, wyróżniającego najlepsze projekty graficzne, ilustracje i cyfrowy design w Europie.
Organizatorzy festiwalu nie zamierzają na tym poprzestać. Nowoczesny program festiwalu muzycznego znacznie się rozszerzył i obejmuje już opery, wystawy, instalacje audiowizualne, warsztaty, spotkania i dyskusje poświęcone tematyce festiwalu. Planowane jest także włączenie do tradycyjnego programu przedstawień baletowych.