Zbigniew Wodecki to znany w Polsce piosenkarz, kompozytor, aranżer, multiinstrumentalista, prezenter telewizyjny i aktor, który rozpoczął swoją karierę muzyczną pod koniec lat 60-tych XX wieku. Przyjaciele nazywali go pracoholikiem, na co Zbigniew Wodecki zawsze odpowiadał, że to nie pracoholizm, lecz sposób na życie. A życie, jak podkreślał muzyk, minęło niczym jedno wielkie tournée koncertowe – pisze portal krakowskiye.eu.
Kontrabas i rękawiczki
Zbigniew Wodecki urodził się 6 maja 1950 roku w Krakowie, w artystycznej rodzinie. Jego ojciec, Józef Wodecki, był trębaczem w Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie. Matka Zbigniewa, Irena Wodecka, była śpiewaczką.
W dzieciństwie chłopiec uczył się gry na skrzypcach i trąbce. Jak wspominał Zbigniew Wodecki, na początku gra na skrzypcach wydawała mu się łatwa. Jednak aby osiągnąć wyniki, musiał nieustannie ćwiczyć, przez co często odmawiał kolegom zapraszającym go do gry w piłkę nożną.
Po tym, jak Zbigniewa wydalono z liceum za słabe wyniki w nauce, złe zachowanie i absencję, rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. W. Żeleńskiego. W szkole uczył się gry na skrzypcach u Juliusza Webera i ukończył ją z wyróżnieniem.
Jak wspominał muzyk, to były najlepsze lata jego życia.
W wieku siedemnastu lat zaczął podróżować po świecie. Odwiedził Paryż, Genewę, Brukselę i Hawanę. Poza domem na chłopcu największe wrażenie zrobiły uśmiechnięci ludzie, a także dużo światła na centralnych placach miast.
Aby mieć własne pieniądze, Zbigniew Wodecki dorabiał, grając na sylwestrowych imprezach firmowych. Grał na perkusji i kontrabasie, przy czym na ostatnim musiał grać w rękawiczkach, aby uniknąć odcisków, ponieważ było to nie do przyjęcia w grze na skrzypcach.
Otworzył drzwi zachodniej muzyce

Utalentowany muzyk związał swoje życie z muzyką już w wieku pięciu lat, a karierę muzyczną rozpoczął mając szesnaście lat. Zbigniew Wodecki założył zespół bigbitowy „Czarne Perły”, który faktycznie otworzył drzwi zachodniej muzyce.
Grupa wykonywała utwory Herbiego Hancocka, Wilsona Picketta, Jamesa Browna, The Beatles i The Rolling Stones.
W wieku siedemnastu lat Zbigniew Wodecki nawiązał współpracę z krakowskim klubem „Piwnica pod Baranami”, jednocześnie grając w zespole „Anawa” i Krakowskiej Orkiestrze Kameralnej.
Podczas jednego z występów młodego muzyka zauważyła go znana polska piosenkarka Ewa Demarczyk i zaproponowała mu współpracę. W ciągu pięciu lat wspólnej pracy z artystką Zbigniew Wodecki koncertował w wielu krajach Europy, Australii, Brazylii i na Kubie.
Po obronie pracy dyplomowej Wodecki otrzymał stałą pracę w Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji, gdzie pracował przez siedem lat.
W roli wokalisty

Na początku lat 70. Zbigniew Wodecki postanowił kontynuować karierę solową i spróbować swoich sił jako wokalista.
Oficjalny debiut piosenkarza miał miejsce w 1972 roku podczas X Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie wystąpił z utworem „Tak to ty” Piotra Figla i Jana Zalewskiego.
Jeszcze przed festiwalem, podczas jednego z występów w restauracji, gdzie dorabiał, zauważył go reżyser Andrzej Wasilewski. To właśnie on zaproponował Wodeckiemu udział w telewizyjnym koncercie „Wieczór bez gwiazdy”.
Po tym programie Zbigniew otrzymał propozycję od Andrzeja Stankiewicza, który wówczas kierował redakcją muzyki rozrywkowej w Pierwszym Programie Polskiego Radia, aby nagrać własny album muzyczny.
Jak wspominał artysta, wszystko w jego życiu układało się naturalnie: spotykał odpowiednich ludzi, otwierały się przed nim wielkie możliwości. Nawet pierwszy album nagrał pod wpływem nalegań Wojtka Trzcińskiego.
Przez kilka lat Zbigniew Wodecki pracował w Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji w Poznaniu, prowadzonej przez Zbigniewa Górnego. W tym czasie stworzył wiele piosenek. Jednocześnie muzyk zaczął być zapraszany do telewizyjnych programów rozrywkowych.
W 1979 roku Wodecki nagrał piosenkę „Pszczółka Maja” do serialu animowanego o tym samym tytule, która przyniosła mu ogromną popularność.
Trasy koncertowe
W latach 80. i 90. Wodecki regularnie wyjeżdżał na koncerty do Niemiec. Podczas jednej z takich podróży otrzymał propozycję pozostania w Niemczech od zamożnego impresaria, który obiecał uczynić z niego gwiazdę. Wymagało to jednak przejścia w całości na niemiecki repertuar. Zbigniew Wodecki odrzucił tę ofertę.
Z powodu sytuacji politycznej w kraju Wodecki musiał odejść z Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji.
Muzyk często występował na różnych polskich festiwalach, w tym regularnie na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.
Wodecki odbył kilkumiesięczną trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, a także występował w Bułgarii, Rumunii, Izraelu i na Kubie.
Utalentowany artysta

Zbigniew Wodecki aktywnie współpracował z polskim aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem teatralnym Krzysztofem Kolbergerem. Muzyk skomponował muzykę do jego spektakli „Miłość i gniew” oraz „Królewna Śnieżka i krasnoludki”. W tym ostatnim Wodecki wystąpił także jako aktor, grając rolę króla.
Współpracował również z reżyserem Krzysztofem Jasińskim, z którym wspólnie stworzył muzykę do spektakli „Wyzwolenie” oraz „Akropolis”.
Od 2001 roku Wodecki rozpoczął pracę w ogólnopolskiej stacji komercyjnej TVN, gdzie był autorem i prowadzącym kilku popularnych programów telewizyjnych. Najbardziej znanym programem rozrywkowym, w którym Wodecki był członkiem jury, było „Taniec z gwiazdami”.
Muzyk często użyczał również głosu postaciom z filmów animowanych. Był także autorem i prowadzącym programu „Zacznij od Bacha”, realizowanego na antenie stacji radiowej „Radio Dla Ciebie”.
Zbigniew Wodecki miał wiele pomysłów, z których większość udało mu się zrealizować, choć daleko nie wszystkie.
25 kwietnia 2017 roku Zbigniew Wodecki wystąpił na scenie po raz ostatni. Był to koncert charytatywny we Wrocławiu.
Artysta zmarł 22 maja 2017 roku i został pochowany w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Żona
Przez całe życie największym wsparciem dla Zbigniewa Wodeckiego była jego rodzina.
Ze swoją żoną Krystyną muzyk poznał się w wieku 18 lat w znanym krakowskim kabarecie „Piwnica pod Baranami”.
Pobrali się 30 czerwca 1971 roku.
Co ciekawe, żona Wodeckiego była z zawodu geologiem.
Jak wyjaśniał muzyk, dzięki temu, że żona nie pracowała w branży artystycznej, ich małżeństwo było długie i szczęśliwe. Według Wodeckiego to właśnie na jego żonie, która choć pozostawała w cieniu, opierała się cała rodzina.
Z ich związku urodziło się troje dzieci: Katarzyna, Joanna i Paweł.
Jak wspominał Wodecki, podczas tras koncertowych zawsze tęsknił za domem. Jednak po kilku dniach w domu znowu ciągnęło go w podróże.
Zbigniew Wodecki był prawdziwą ikoną polskiej sceny muzycznej. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, wyróżnieniem „Honoris Gratia” oraz wieloma nagrodami na festiwalach piosenki i muzyki.
Zródła:
- https://web.archive.org/web/20210121014633/https://wywiadowcy.pl/zbigniew-wodecki/
- http://www.wodecki.pl/biografia.html#.html
- https://web.archive.org/web/20220310161713/https://polskatimes.pl/zbigniew-wodecki-pare-razy-moj-czas-sie-konczyl-jednak-zawsze-cos-pchalo-mnie-w-gore/ar/10034816
- https://www.opole.pl/dla-mieszkanca/zbigniew-wodecki